| |
|
:: พ.ร.บ. ประกันสังคม พ.ศ. 2533
มาตราที่ 69-72
:: หมวด 4 ประโยชน์ทดแทนในกรณีทุพพลภาพ
มาตรา 69 ผู้ประกันตนมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีทุพพลภาพอันมิใช่
เนื่องจากการทำงาน ต่อเมื่อภายในระยะเวลาสิบห้าเดือนก่อนทุพพลภาพผู้ประกันตนได้จ่ายเงิน
สมทบมาแล้วไม่น้อยกว่าสามเดือน
[ มาตรา 69 แก้ไขโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.
2537]
มาตรา 70 ประโยชน์ทดแทนในกรณีทุพพลภาพ ได้แก่
(1) ค่าตรวจวินิจฉัยโรค
(2) ค่าบำบัดทางการแพทย์
(3) ค่ายาและค่าเวชภัณฑ์
(4) ค่ากินอยู่และรักษาพยาบาลในสถานพยาบาล
(5) ค่ารถพยาบาลหรือค่าพาหนะรับส่งผู้ทุพพลภาพ
(6) ค่าฟื้นฟูสมรรถภาพทางร่างกาย
จิตใจและอาชีพ
(7) ค่าบริการอื่นที่จำเป็น
ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และอัตราที่คณะกรรมการการแพทย์กำหนดโดยความ
เห็นชอบของคณะกรรมการ
มาตรา 71 ในกรณีที่ผู้ประกันตนทุพพลภาพอันมิใช่เนื่องจากการทำงาน ให้มีสิทธิได้รับเงินทดแทนการขาดรายได้ในอัตราร้อยละห้าสิบของค่าจ้างตาม
มาตรา 57 ตลอดชีวิต
[ มาตรา 71 แก้ไขโดยพระราชบัญญัติฯ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.
2537]
มาตรา 72 ในกรณีที่คณะกรรมการการแพทย์วินิจฉัยว่าการทุพพลภาพของ ผู้ประกันตนได้รับการฟื้นฟูตาม
มาตรา 70 (6) จนมีสภาพดีขึ้นแล้ว
ให้เลขาธิการหรือผู้ซึ่งเลขาธิการ มอบหมายพิจารณาสั่งลดเงินทดแทนการขาดรายได้
เนื่องจากการทุพพลภาพได้ตามหลักเกณฑ์และ วิธีการที่คณะกรรมการการแพทย์กำหนด
โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ
ในกรณีที่ได้มีการลดเงินทดแทนการขาดรายได้ตามวรรคหนึ่งไปแล้วต่อมาใน
ภายหลังปรากฏว่าเหตุทุพพลภาพนั้นมีสภาพเสื่อมลง ถ้าคณะกรรมการการแพทย์วินิจฉัยว่าการ
ทุพพลภาพนั้นเสื่อมลงไปจากที่เคยวินิจฉัยไว้ตามวรรคหนึ่งให้เลขาธิการพิจารณาเพิ่มเงินทดแทน
การขาดรายได้นั้นได้
[ความในวรรคสองของ มาตรา 72 เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติฯ
(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2537]
|
|
