25 ม.ค.54 - นายมานะ พึ่งกล่อม ตัวแทนแรงงานไทยในลิเบียที่ไปทำงานผ่านนายหน้าบริษัทจัดหางานเงินและทอง พัฒนา จำกัดส่งไปยังบริษัทนายจ้างแรนฮิลล์ (RANHILL) เปิดเผยว่า ตนได้เข้ายื่นเอกสารหลักฐานร้องเรียนขอความเป็นธรรมกับ นายสุวิทย์ เมฆเสรีกุล ส.ว.สมุทรปราการ ในฐานะประธานคณะกรรมาธิการการแรงงานและสวัสดิการสังคม วุฒิสภา โดยสรุปการไม่ได้รับความเป็นธรรมคือบริษัทจัดหางานก่อนเดินทางไปได้ทำสัญญา กับแรงงานอย่างถูกต้องตามกฎหมายผ่านกรมการจัดหางานกระทรวงแรงงาน ตั้งแต่เดือน ต.ค.52

หนังสือร้องเรียน ระบุว่า หลังจากพี่น้องแรงงานเดินทางไปถึงลิเบียแล้ว ข้อตกลงในหนังสือสัญญาว่าจ้างปรากฏว่า ไม่ตรงตามที่กำหนดตกลงกันเอาไว้ที่เมืองไทยอย่างสิ้นเชิง กล่าวคือ ต้องเซ็นสัญญาว่าจ้างใหม่ แบบมัดมือชกและไม่มีความเป็นมาตรฐาน,ตำแหน่งงานถูกสับเปลี่ยน, อัตราค่าแรงคนงานไม่ตรงตามที่ระบุเอาไว้, ทำงานเกินวันละ8 ชม., งานไม่มีโอทีทำจนถึงปัจจุบัน ก่อนมาแจ้งว่ามีโอทีทุกวันและมีโอทีบังคับ, ที่พักอาหาร น้ำดื่ม ไม่มีการจัดระบบที่ดีและเหมาะสมต่อสุขภาพพลานามัย, การเดินทาง ออกไปปฏิบัติงานไม่มีมาตรฐาน ไม่คำนึงถึงความปลอดภัยและสุขภาพ ต้องเดินเท้าวันละ3-6 กม.วันละ 3-4 รอบ, การเบิกจ่ายค่าแรงงานของคนงานแต่ละเดือนไม่ตรงตามที่กำหนดเอาไว้ และการโอนค่าแรงงานของคนงานไม่โอนโดยตรงให้กับคนงานจนถึงเดือนต.ค.53

"ตามที่พวกกระผมได้กล่าวเอาไว้ เบื้องต้นนั้นปัญหาตรงนี้ได้สร้างความลำบากและความเดือดร้อนให้แก่ตัวพวก กระผมและครอบครัวเป็นอย่างมาก เพราะพวกกระผมได้กู้หนี้ยืมสินไว้กับนายทุนมาเป็นค่าใช้จ่ายในการเดินทางมา ทำงานในครั้งนี้เป็นค่าคอมมิชชั่นที่สูงเกินจริงเช่น 1.2-1.9 แสนบาทต่อคนมีเรื่องของดอกเบี้ยเป็นภาวะร่วมอยู่ด้วย โดยมีที่ดินและหลักทรัพย์อื่นๆค้ำจำนองเป็นหลักประกันเอาไว้กับนายทุน ซึ่งล่าสุดผมเองได้เสียที่ดินที่เอาจำนองไว้ไปแล้วเมื่อวันที่ 20 ม.ค.ที่ผ่านมา อีกหลายคนกำลังถูกทวงหนี้และดอกเบี้ยอย่างหนักด้วย"

นายมานะ เปิดเผยอีกว่า วันที่ 24 ม.ค.ที่ผ่านมาได้เดินทางมาที่ศาลแขวงพระนครเหนือ เพื่อมาไต่สวนคดีอาญาข้อหาหมิ่นประมาทที่บริษัท จัดหางานเงินและทองฯได้ฟ้องร้องตนเรียกร้องเงิน 1 ล้านบาท ทั้งนี้ทนายของตนที่ไปขอร้องให้สภาทนายความแห่งประเทศไทยช่วยเหลือติดภารกิจ จึงขอเลื่อนการไต่สวนออกไป

"ขอร้องให้ทางผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้าน เมืองรีบลงมาดูแลปัญหาแรงงานไทยในลิเบียด่วน เพราะตอนนี้กว่า 1 พันชีวิตตกระกำลำบากต้องการกลับประเทศไทยแต่ก็กลับไม่ได้ นายจ้างไม่ให้กลับไม่จ่ายค่าเครื่องบินให้ เงินค่าจ้างแรงงานยิ่งล่าช้าหนักกว่าเก่า พวกผมที่เดินทางกลับมาแล้วและกำลังจะกลับมาอีกพยายามรวมตัวกันร้องเรียนขอ ความเป็นธรรมซึ่งจะดิ้นรนต่อสู้ต่อไปอย่างถึงที่สุด"

นายมานะ ยังได้กล่าวถึงกรณี นายยกผาลี ชาวนครพนมที่ไปทำงานลิเบีย 3-4 เดือนแล้วเสียชีวิตเป็นตัวอย่างหนึ่งที่การส่งแรงงานไปลิเบียไม่มีมาตรฐาน คนสูงอายุและมีโรคประจำตัวเป็นความดันสูงยังผ่านการตรวจสอบสุขภาพอีกแล้ว ต้องไปตกระกำลำบากจนจบชีวิตไปและยังไม่ได้ค่าประกันแรงงานอีกถึง 1.7 แสนบาท

(สยามรัฐ, 26-1-2554)