แม้สมาพันธ์แรงงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (สรส.) จะประกอบด้วยสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจกว่า 40 แห่ง แต่การเข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองในนามองค์กรพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยที่ท้องสนามหลวงกลับปรากฏเงาร่างของแกนนำเพียงไม่กี่แห่ง ไม่ว่าจะเป็นนายสมศักดิ์ โกศัยสุข อดีตประธานสหภาพแรงงานการรถไฟแห่งประเทศไทย นายศิริชัย ไม้งาม ประธานสหภาพแรงงานการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (สร.กฟผ.) และนายเพียร ยงหนู ประธานสหภาพแรงงานการไฟฟ้านครหลวง (สร.กฟน.)

การดึงพลังของลูกจ้างภาครัฐวิสาหกิจออกมาเดินบนถนนราชดำเนินยังเป็นไปอย่างอ่อนล้า มีเพียงรัฐวิสาหกิจในกลุ่ม 2 น้ำ 3 ไฟฟ้า เท่านั้น ที่พอจะคึกคักอยู่บ้าง แต่เมื่อมองไปยังรัฐวิสาหกิจอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) และรัฐวิสาหกิจเล็กๆ ยังแทบไม่มีบทบาทใดๆ เลย

ขณะที่เมื่อวันที่ 13 มีนาคม กลุ่มสหภาพรัฐวิสาหกิจ 2 น้ำ 3 ไฟฟ้า และสหภาพแรงงานพนักงาน บริษัท ทศท คอร์ปอเรชั่น จำกัด ได้เรียกประชุมใหญ่วิสามัญ ตั้งแต่เวลา 08.00-15.00 น. ที่สำนักงานใหญ่ของแต่ละแห่ง โดยจัดวาระการประชุมคล้ายๆ กันคือ เรื่องการปรับเงินเดือน 5% ซึ่งรัฐบาลชะลอไว้ก่อน และเรื่องการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ

"ถ้าเรายังไม่ได้คำตอบ หรือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ยังไม่ลาออกจากนายกรัฐมนตรี เราก็จะเปิดประชุมวิสามัญไปเรื่อยๆ" นายเพียร ยงหนู ประธาน สร.กฟน.แสดงจุดยืนร่วมชุมนุมกับองค์กรพันธมิตรฯ แม้การเรียกประชุมใหญ่ครั้งนี้ไม่ราบรื่นนัก เนื่องจากคณะผู้บริหาร กฟน.สั่งเบรก ไม่ให้มีการใช้พื้นที่ที่ทำการใหญ่ กฟน.ดำเนินการประชุม แต่เมื่อพนักงานจำนวนกว่า 2,000 คนเดินทางมาถึง ทางผู้บริหาร กฟน.ก็ไม่สามารถคัดค้านได้

"จริงๆ แล้วมีพนักงานจะเดินทางมาร่วมประชุมมากกว่านี้อีก แต่ถูกสกัดกั้น ทำให้หลุดรอดมาประชุมได้แค่นี้ " ประธาน สร.กฟน. บอกถึงบรรยากาศการประชุม ซึ่งปัจจุบันพนักงาน กฟน.มีอยู่ประมาณ 10,000 คน แต่เป็นสมาชิกสหภาพ 9,000 คน แต่พนักงานจำนวนมากยืนยันว่า แม้ไม่ได้เข้าร่วมประชุมวิสามัญ ก็จะเดินทางไปร่วมไล่ พ.ต.ท.ทักษิณที่สนามหลวงด้วย"

ในเบื้องต้นแกนนำ สรส.ป่าวประกาศต่อสาธารณชนว่า จะมีพนักงานรัฐวิสาหกิจเข้าร่วมชุมนุมใหญ่ครั้งนี้ไม่น้อยกว่า 20,000 คน โดยกำลังหลักมาจาก สร.กฟผ. สร.กฟภ. สร.กฟน.แห่งละประมาณ 5,000 คน และ สร.กปน.อีกประมาณ 1-2 พันคน แต่คงต้องติดตามดูในเช้าวันที่ 14 มีนาคม ว่าตัวเลขที่ตั้งเป้าไว้นี้เป็นจริงแค่ไหน

จริงๆ แล้วลำพังประเด็นเรื่องการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ ไม่มีแรงส่งให้พนักงานเดินทางเข้าร่วมการชุมนุมมากเท่าไหร่ แม้แกนนำพยายามจุดประเด็นนี้มายาวนาน แต่ก็จุดไม่ค่อยจะติด หากรัฐบาลไม่สั่งชะลอการปรับเงินเดือนพนักงานรัฐวิสาหกิจ 5% ไว้ ทั้งๆ ที่ได้มีการปรับเงินเดือนในส่วนภาคราชการหมดแล้ว โดยอ้างว่าอยู่ในช่วงเลือกตั้ง ส.ส. ทำให้กลายเป็นประเด็นที่ค้างคาใจพนักงานรัฐวิสาหกิจ

"รัฐบาลเลือกปฏิบัติ เพราะพนักงานรัฐวิสาหกิจออกมาต่อต้านการแปรรูป" เป็นบทสรุปที่ประธาน สร.กฟน.ระบุ

หันมาดูในส่วนของกลุ่มลูกจ้างภาคเอกชน ในขบวนการสหภาพแรงงานต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่ที่จะเดินทางมาร่วมชุมนุมขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณในครั้งนี้ ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มผู้ใช้แรงงานในเขตปริมณฑล เช่น อ้อมน้อย-อ้อมใหญ่ –พระปะแดง ซึ่งคาดว่ามีจำนวนไม่เกิน 1,000 คน ในนามของกลุ่มสมานฉันท์แรงงานไทย ซึ่งมี น.ส.วิไลวรรณ แซ่เตีย เป็นประธาน

ข้อจำกัดของแรงงานกลุ่มนี้คือ เป็นคนหาเช้ากินค่ำ เพราะฉะนั้นหากหยุดงานมาร่วมชุมนุมก็ต้องขาดรายได้ ดังนั้น จึงต้องใช้ช่วงเวลาเลิกงานมาร่วมกิจกรรม ส่วนในวันที่ 14 มีนาคม ใช้วิธีลางาน แต่หากการชุมนุมยืดยาวออกไปคงต้องกลับไปทำงาน

ที่ผ่านมาขบวนการแรงงานของลูกจ้างภาคเอกชนค่อนข้างเกิดความแตกแยกกันไม่แพ้ลูกจ้างภาครัฐวิสาหกิจ ทำให้พลังขับเคลื่อนสังคมเหลือน้อยเต็มที ยิ่งเป็นเรื่องใหญ่ๆ ที่มีผลต่อทิศทางของประเทศ มักมีคำถามว่า "คนงานได้อะไร"

ก่อนหน้านี้ พ.ต.ท.ทักษิณได้ออกมาพูดถึงการปรับค่าจ้างขั้นต่ำเพิ่มเป็นวันละ 200 บาท และการลดเบี้ยประกันเงินสมทบเข้ากองทุนประกันสังคม เพื่อเอาใจคนงาน ซึ่งได้กลายเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้พลังกรรมกรลดลงไปอีก แถมพ.ต.ท.ทักษิณยังทุ่มทุนเพิ่มงบประมาณการจัดงานวันแรงงานแห่งชาติในปีนี้ จาก 1.6 ล้านบาท เป็น 3 ล้านบาท ทำให้ผู้นำแรงงานบางกลุ่มสุดซาบซึ้ง และไม่ยอมเข้าร่วมกิจกรรมใดๆ ที่ต่อต้านรัฐบาล

การชุมนุมใหญ่ ในวันที่ 14 มีนาคม กำลังจะเป็นอีกหน้าหนึ่งของประวัติศาสตร์ไทย ซึ่งที่ผ่านมาขบวนการกรรมกรเคยมีบทบาทสำคัญของกลุ่มพลังมวลชน แต่ท่ามกลางคนเรือนแสนในครั้งนี้ ขบวนการแรงงานกลับลดพลังเหลือเพียงแค่หยิบมือเดียว

ถึงเวลาหรือยังที่ขบวนการแรงงานต้อง "เหลียวหน้าแลหลัง" กันเองเสียที

แหล่งข่าว :  เครือมติชน / 14 มี.ค. 49