ดร.ณรงค์กล่าวว่า ในการสำรวจเรื่องรายได้ของคนงานก็เช่นกัน ต้องดูถึงรายได้ของอุตสาหกรรมต่างๆ ซึ่งแต่ละกิจการไม่เหมือนกัน โดยคนงานที่มีรายได้ต่ำสุดมักอยู่ในอุตสาหกรรมสิ่งทอ อาหาร และโรงงานขนาดเล็ก หากผู้สำรวจไปสัมภาษณ์แต่โรงงานขนาดใหญ่ในนิคมอุตสาหกรรม ก็จะไม่ได้ข้อเท็จจริงของภาพรวมคนงาน ดังนั้น การพูดถึงเรื่องคุณภาพชีวิตของคนงานต้องดูจากสภาพชีวิตนอกเวลางาน ประกอบกับสภาพชีวิตในเวลางาน และดูสภาพแวดล้อมต่างๆ มาประกอบกัน

"การนำเสนอข้อมูลต่างๆ มันส่งผลกระทบต่อคนงาน ผมคิดว่าเขาไม่ผิดที่จะเก็บข้อมูล แต่ถามว่าข้อมูลที่นำมาเสนอต่อสาธารณะเป็นข้อเท็จจริงแค่ไหน เป็นการสะท้อนสภาพคนงานทั้งหมดหรือไม่" ดร.ณรงค์กล่าว

แหล่งข่าว : เครือมติชน