การนัดหยุดงานของพนักงานรถไฟที่นำโดยสหภาพแรงงานการรถไฟแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน นับเป็นปรากฏการณ์ที่ควรตำหนิ ประณาม หรือเป็นการแสดงพลังปกป้องผลประโยชน์ขององค์กรที่เป็นผลประโยชน์ของชาติด้วย
       
       แน่นอนว่าผู้โดยสารนับแสนคนที่จะเดินทางย่อมจะเดือดร้อน ยิ่งผู้บริหารมีการแถลงถึงการเสียรายได้ประมาณ 5 ล้านบาท การประท้วงหยุดงานดังกล่าวย่อมถูกมองในแง่ลบ แต่ถ้าได้พิจารณาข้อมูลความเป็นมาและเป็นไปที่จะเกิดขึ้นด้วยการคำนึงถึงความถูกต้องเป็นธรรม โดยยึดผลประโยชน์ของสังคมจากทรัพย์สินของรัฐวิสาหกิจนี้ก็น่าจะเข้าใจความเคลื่อนไหวครั้งนี้
       
       ลองพิจารณามติ ครม.ในประเด็นหลักที่เป็นเหตุให้เกิดการประท้วงดูนะครับ
       
       คณะกรรมการกำกับนโยบายด้านรัฐวิสาหกิจ (กนร.)
       
       0 อนุมัติในหลักการให้การรถไฟแห่งประเทศไทย (ร.ฟ.ท.) ดำเนินการตามที่ กนร. เสนอเกี่ยวกับแนวทางการบริหารจัดการเพื่อฟื้นฟูทางการเงินของ ร.ฟ.ท.ดังนี้
       
       1. ให้ปรับโครงสร้างการบริหารจัดการของ ร.ฟ.ท.โดยการจัดตั้งบริษัทเดินรถ และบริษัทบริหารทรัพย์สินแยกจาก ร.ฟ.ท.โดยให้ ร.ฟ.ท.ดำเนินการดังนี้
       
       (1) จัดตั้งบริษัทลูก 2 บริษัท คือบริษัทเดินรถ และบริษัทบริหารทรัพย์สินที่ ร.ฟ.ท.ถือหุ้นร้อยละ 100 ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติในหลักการ(เมื่อวันที่ 23 มิ.ย.2552) ทั้งนี้ให้คณะกรรมการพิจารณากำหนดทุนจดทะเบียนเริ่มต้นที่เหมาะสม
       
       (2) พิจารณาแบ่งแยกภารกิจสินทรัพย์ และหนี้สินระหว่าง ร.ฟ.ท.กับบริษัทลูกทั้ง 2 บริษัท รวมทั้งกำหนดกิจกรรมระหว่างกัน และราคาให้เหมาะสม และเสนอให้ กนร.หรือคณะรัฐมนตรีเห็นชอบอีกครั้งภายใน 150 วัน นับแต่วันที่คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติในหลักการ
       
       2.ให้ภาครัฐรับภาระการลงทุนโครงสร้างขั้นพื้นฐานในอนาคตของ ร.ฟ.ท.โดยให้กระทรวงการคลัง สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และสำนักงบประมาณร่วมพิจารณาการรับภาระการลงทุนโครงสร้างขั้นพื้นฐานของ ร.ฟ.ท.
       
       3.ให้กระทรวงการคลัง และสำนักงบประมาณร่วมพิจารณาในการแก้ไขภาระหนี้สินของ ร.ฟ.ท.โดยใช้รายได้ของ ร.ฟ.ท.และบริษัทลูกจ่ายคืนเงินต้น และดอกเบี้ยที่กระทรวงการคลังช่วยเหลือ
       
       4. ให้คณะกรรมการ ร.ฟ.ท.พิจารณาเสนอกรอบอัตรากำลัง กับยุทธศาสตร์ และแผนงานของ ร.ฟ.ท.ให้กระทรวงการคลังพิจารณาเห็นชอบก่อนนำเสนอคณะรัฐมนตรีทบทวนมติ ครม.เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2541 ที่กำหนดให้ ร.ฟ.ท.งดรับพนักงานใหม่ที่เกี่ยวกับการเดินรถ และตำแหน่งที่ใช้คุณวุฒิพิเศษแต่ต้องไม่เกินร้อยละ 5 ของพนักงานที่เกษียณอายุ
       
       5. ให้ ร.ฟ.ท.เร่งรัดเสนอแผนการเพิ่มบทบาทภาคเอกชนในกิจการของ ร.ฟ.ท.และบริษัทลูกภายใน 180 วัน นับแต่วันที่คณะรัฐมนตรีมีมติอนุมัติในหลักการ
       
       6. เห็นควรให้บริษัทบริหารทรัพย์สินทำหน้าที่จัดหาเอกชนเพื่อพัฒนา และบริหารที่ดินของ ร.ฟ.ท.โดยบริษัทจะทำหน้าที่บริหารสัญญาเช่า (Management Agency) เท่านั้น และขอให้บริษัทระงับการพัฒนาไปสู่การเป็นบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ (Real Estate Developer) อย่างเต็มรูปแบบในระยะที่ 2
       
       ปฏิกริยาการคัดค้านของสหภาพแรงงานการรถไฟและผู้ติดตามข้อมูลการจะปรับปรุงโครงสร้างการบริหาร ร.ฟ.ท.ขณะนี้ก็คือ
       
       ความห่วงใยว่าจะนำไปสู่การสร้างเงื่อนไขโอกาสให้นักการเมืองและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องดูดผลประโยชน์จากความเป็นของรัฐออกไป
       
       แม้รัฐบาลจะพยายามบอกว่านี่เป็นการ ''ปฏิรูป''และจะไม่แปรรูปแบบนำเข้าตลาดหลักทรัพย์แต่ไม่มีใครรับประกันได้ในอนาคต ขณะที่หลักเกณฑ์ใหม่ได้แยกเป็นบริษัทเดินรถและบริษัททรัพย์สินไว้แล้ว
       
       ทั้งๆที่บริษัททั้งสองที่วางแผนจะให้เกิดขึ้นก็สามารถเป็นวายงานแยกต่างหากภายใน ร.ฟ.ท.ก็ได้ เพียงแต่ต้องปรับปรุงประสิทธิภาพภายใน การหารายได้ ทั้งจากการขนผู้โดยสารและขนส่งสินค้า
       
       โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลประโยชน์จากที่ดินการรถไฟซึ่งถ้าทำอย่างสุจริตจะสร้างรายได้มาชดเชยภาระค่าโดยสารแก่ประชาชนระดับล่างได้มาก

โดย ผู้จัดการ 360° รายสัปดาห์