ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยอ้างว่าโจทก์ยักยอกเงินของเพื่อนร่วมงาน คู่มือพนักงานระบ
ุความผิด ร้ายแรงไว้รวม ๓๒ ประการ แต่มิได้ระบุว่าการที่โจทก์ยักยอกเงินของเพื่อนร่วมงานเป็นความผิด
ร้ายแรงด้วย เงินทิปไม่ใช่เงินของจำเลย อีกทั้งจำเลยไม่มีหน้าที่ควบคุม หรือตรวจดูบัญชีเกี่ยวกับเงินทิป
ดังนั้นจึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ลักทรัพย์ของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทันทีโดยโจทก์มิได้กระทำผิดอย่างร้ายแรง
จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่เป็นธรรม จำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์ยักยอกเงินทิปของเพื่อน
ร่วมงานเป็นการกระทำผิดทุจริตต่อหน้าที่และเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของจำเลยอย่างร้ายแรงเป็นอุทธรณ์ที่
ขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำของโจทก์เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยเป็นกรณี
ร้ายแรงหรือไม่ มิได้โต้แย้งข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมา จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อกฎหมาย สำหรับ อุทธรณ์ที่ว่าจำเลยต้องจ่ายเงินตามฟ้องแก่โจทก์หรือไม่ถือว่าเป็นอุทธรณ์ต่อเนื่อง จึงเป็นอุทธรณ์ใน
ข้อกฎหมายเช่นกัน

จำเลยอุทธรณ์ว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยและพิพากษาโดยฟังข้อเท็จจริงผิดพลาด ผิดหลง เป็นเหตุให้
้การวินิจฉัยในประเด็นอื่น ๆ ผิดพลาดไปทั้งหมด เพราะข้อความและตัวเลขในเอกสารฉบับเดือนมีนาคม ๒๕๔๖
ช่องจำนวนซึ่งมีตัวเลข ๙.๐๐๐ นั้น หมายถึง จำนวนวันที่โจทก์เข้าทำงานในเดือนมีนาคม ๒๕๔๖ จำนวน ๙ วัน
ค่าจ้างวันละ ๑๖๙ บาท เป็นเงิน ๑,๕๒๑ บาท และเอกสารฉบับเดือนพฤษภาคม ๒๕๔๖ ตัวเลข ๒๒.๐๐๐
ในช่องจำนวนคือ ๒๒ วัน ค่าจ้างเดือนละ ๗,๐๐๐ บาท จึงเป็นค่าจ้างเดือนพฤษภาคม ๒๕๔๖ ในช่องจำนวนเงิน
เท่ากับ ๕,๑๓๓.๓๓ บาท และฉบับเดือนมิถุนายน ๒๕๔๖ ตัวเลข ๓๐.๐๐ ในช่องจำนวนคือ ๓๐ วัน ค่าจ้าง เดือนละ ๗,๐๐๐ บาท จึงเป็นค่าจ้างเดือนมิถุนายน ๒๕๔๖ ในช่องจำนวนเงินเท่ากับ ๗,๐๐๐ บาท อุทธรณ์ของ จำเลยดังกล่าวถือเป็นการอุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงไม่ถูกต้องไม่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นอุทธรณ์ ์ในข้อกฎหมาย