กองทุนเงินทดแทน (Workmen’ s Compensation Fund)
เป็นกองทุนที่ให้ความคุ้มครองและดูแลลูกจ้างที่ประสบอันตราย สูญเสียอวัยวะ ทุพพลภาพ ตาย หรือสูญหาย จากการทำงาน หรือปกป้องรักษาทรัพย์สิน ของนายจ้าง (Work-Related Accidents) และเจ็บป่วย หรือเป็นโรคจากการทำงาน (Occupational & Work-Related Diseases)
ขอบข่ายความคุ้มครอง
พระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. 2537 บังคับใช้กับ สถานประกอบการธุรกิจเอกชนทุกประเภท ที่แสวงหากำไรทางเศรษฐกิจ ซึ่งมีลูกจ้างตั้งแต่ 1 คนขึ้นไป ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น
| 1) ราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค และราชการส่วนท้องถิ่น |
| 2) รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ |
|
3) นายจ้าง ซึ่งประกอบธุรกิจโรงเรียนเอกชน ตามกฎหมายว่าด้วยโรงเรียนเอกชน เฉพาะในส่วนที่เกี่ยว กับครู หรือครูใหญ่ |
| 4) นายจ้างซึ่งดำเนินกิจการ ที่มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อแสวงหากำไรในทางเศรษฐกิจ |
|
5) นายจ้างอื่น ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
|
เงินสมทบกองทุนเงินทดแทน
พระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. 2537 กำหนดให้นายจ้าง ที่มีหน้าที่จ่ายเงินสมทบกองทุนฝ่ายเดียว (Compulsory Insurance) เพื่อจัดเก็บไว้สำรองจ่ายเป็นค่าทดแทน สำหรับเป็นค่ารักษาพยาบาล ค่าทดแทน กรณีไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามปกติได้เกิน 3 วัน ติดต่อกัน กรณีสูญเสียอวัยวะ กรณีทุพพลภาพ ตาย และสูญหายจากการทำงาน โดยการจัดเก็บเงินสมทบอัตราหลัก (Basic Rate) จากนายจ้าง ปีละ 1 ครั้ง ในอัตราร้อยละ 0.2 – 1.0 ของค่าจ้างตามลักษณะความเสี่ยงของประเภทกิจการ โดยค่าจ้างต่ำสุดของลูกจ้าง 1 คน ที่นำมาคำนวณเงินสมทบ จะต้องไม่ต่ำกว่าอัตราค่าจ้างรายวันขั้นต่ำ และค่าจ้างสูงสุดไม่เกินปีละ 240,000 บาท/คน
ที่มา : สำนักงานประกันสังคม
