ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 2, 50, 54

ส.ลูกจ้างโจทก์ถูกแทงทำร้ายถึงแก่ความตาย เพราะสาเหตุเรื่องส่วนตัวแม้การตายของ ส. ได้เกิดขึ้นขณะปฏิบัติงานทำความสะอาดตู้รถสินค้าและบริเวณที่ทำการรับส่งสินค้าของโจทก์ผู้เป็นนายจ้างก็ตาม แต่เมื่อมีสาเหตุมาจากเรื่องส่วนตัวก็ถือไม่ได้ว่า ส. ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้างตามนัยแห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 2 โจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างจึงไม่จำต้องจ่ายเงินทดแทน

…………………..……………………………………………………………..

โจทก์ฟ้องว่า นายสอนซึ่งเป็นลูกจ้างของโจทก์ได้ถูกคนร้ายไม่ทราบชื่อแทงตายขณะปฏิบัติงานทำความสะอาดตู้รถสินค้า ต่อมาพนักงานเงินทดแทนฯ สอบสวนแล้วมีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่บุตรของนายสอนตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ฉบับลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวต่อจำเลย จำเลยมีคำสั่งยืนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนให้โจทก์ปฏิบัติตามคำสั่งภายใน ๓๐ วัน โจทก์เห็นว่าคำสั่งดังกล่าวไม่ชอบ เพราะนายสอนไม่ได้ประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง จึงขอให้เพิกถอนคำสั่ง

จำเลยให้การว่า นายสอนลูกจ้างโจทก์ถูกทำร้ายขณะปฏิบัติงานทำความสะอาดถือได้ว่าถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย เนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง ขอให้ยกฟ้อง

ในวันชี้สองสถาน โจทก์จำเลยแถลงรับกันว่า การตายของนายสอนเป็นไปตามหนังสือของผู้ว่าราชการจังหวัด และหนังสือของสารวัตรใหญ่ แล้วแถลงไม่ติดใจสืบพยาน

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้เพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของจำเลย

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติได้ว่า เมื่อวันที่ ๒๒ มกราคม ๒๕๑๙ นายสอนกรรมกรลูกจ้างชั่วคราวของโจทก์ซึ่งมีหน้าที่ทำความสะอาดตู้รถสินค้าได้ถูกนายขีดหรือน้อยแทงทำร้ายถึงแก่ความตายในขณะที่นายสอนกำลังปฏิบัติงานทำความสะอาดตู้รถสินค้าและบริเวณที่ทำการรับส่งสินค้าสุราษฎร์ธานี ตำบลท่าข้าม อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี พนักงานเงินทดแทนจังหวัดสุราษฎร์ธานีสั่งเงินทดแทนที่ ๑/๒๕๑๙ เอกสารท้ายคำให้การหมาย ๑ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งต่ออธิบดีกรมแรงงาน อธิบดีกรมแรงงานมีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๔๗/๒๕๑๙ สั่งยืนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนปรากฏตามเอกสารท้ายคำให้การหมาย ๒

ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยมีว่า การที่นายสอนซึ่งเป็นลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายถึงแก่ความตายนี้ เนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างตามนัยแห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๒ หรือไม่ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า เมื่อนายสอนถูกนายขีดหรือน้อยแทงทำร้ายถึงแก่ความตายเพราะสาเหตุเรื่องส่วนตัว ตามที่โจทก์จำเลยแถลงรับกันแม้การตายของนายสอนลูกจ้างโจทก์ได้เกิดขึ้นขณะปฏิบัติงานทำความสะอาดตู้รถสินค้าและบริเวณที่ทำการรับส่งสินค้าของโจทก์ผู้เป็นนายจ้างก็ตาม แต่เมื่อมีสาเหตุมาจากเรื่องส่วนตัวก็ถือไม่ได้ว่านายสอนลูกจ้างโจทก์ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๔๗/๒๕๑๙ ของจำเลยนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย

พิพากษายืน

(สุทิน เลิศวิรุฬห์ - ผสม จิตรชุ่ม - พยนต์ ยาวะประภาษ )

ศาลแพ่ง - นายธรรมนิตย์ วิชญเนตินัย

ศาลอุทธรณ์ - นายสกุล เศรษฐสุข