ท่านเคยได้พบได้เห็นแล้วใช่ไหมครับ คนบางคนแสดงความฉลาดรอบรู้ได้ทุกเรื่องราว คุยเรื่องธนาคารจะสามารถสาธยายได้เป็นคุ้งเป็นแคว ถามเรื่องกีฬาจะคุยฟุ้งเหมือนคนรอบรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง เอ่ยเรื่องการประมงก็บรรยายได้เป็นช่อง เป็นฉาก เรียกว่าใครคุยอะไรขึ้นมาก็สามารถจะคุยกลบได้หมด ถูกบ้าง ผิดบ้าง เกินจริงบ้างแต่เขาก็พอใจที่ได้คุย
ใครเอ่ยปากจะคุยเรื่องอะไรให้ฟัง ก็ตัดบทเสียก่อน "คุณไม่ต้องพูดผมรู้แล้ว" หรือ"เงียบเถอะ ผมเข้าใจหมดแล้ว" อะไรทำนองนี้
ถ้าเป็นการคุยด้วยท่าทีแลกเปลี่ยน หรือมีจิตใจรับฟังผู้อื่นบ้างก็ยังน่าคุยด้วย
แต่คนประเภททีไม่รับฟังผู้อื่นเอาเสียเลยนี่ซิจะอาภัพเพื่อน เมื่อรอบรู้ไปเสียทุกสิ่งทุกอย่าง ก็กลายเป็นผู้วิเศษที่เหนือมนุษย์ไปหมด ซึ่งในความเป็นจริงไม่มีทางที่จะเป็นไปได้
ธรรมชาติของคนอย่างหนึ่ง คือไม่ชอบให้ใครมาแสดงตนเหนือกว่า
การแสดงตนเหนือกว่า คือการบังคับกลายๆ ให้ผู้อื่นหันมาศรัทธาเชื่อถือตนเอง
ความศรัทธาเชื่อถือนั้น ต้องมาจากความสมัครใจของคนอื่น ไม่ใช่มาจากการแสดงตนข่มคนอื่น
ท่านผู้รู้จึงสอนไว้ว่า ให้รู้จักทำเป็นโง่เสียบ้าง น้อมใจรับฟังคนอื่นเข้าไว้ ทำเช่นนี้ได้ ก็จะเรียกความนิยมจากคนอื่นด้ เหมือนอย่างที่กล่าวกันว่า
"โง่ไม่เป็น เป็นใหญ่ยาก"
ที่มา : http://www.jobbyyou.com
