วันแรงงานมีต้นกำเนิดที่สัมพันธ์กับฤดูกาล เนื่องจากในช่วงเดือน พ.ค. ประเทศในยุโรปโดยเฉพาะอังกฤษต่างเป็นช่วงที่อากาศกำลังสบาย ชาวเมืองที่ตรากตรำทำงานหนักจึงถือเอาวันเริ่มต้นของเดือน พ.ค. เป็นวันหยุดงานเพื่อพักผ่อน เดิมในอดีตใช้คำว่า Labour Day มีความหมายตรงตัวว่า วันกรรมกร

ต่อมา ค.ศ. 1889 ที่ประชุม สภาสังคมนิยมสากล ที่กรุงปารีส ได้ลงมติให้ถือว่าวันเมย์เดย์หรือ 1 พ.ค. ของทุกปีเป็นวันหยุดที่ระลึกของ กรรมกรสากล และหลายชาติได้ประกาศให้เป็น วันแรงงานแห่งชาติ ไปในตัว แต่ สหรัฐอเมริกาและแคนาดา มิได้ถือเอาวันที่ 1 พ.ค. เป็นวันแรงงานแต่ถือเอาวันจันทร์แรกของเดือน ก.ย. เป็นวันแรงงานแห่งชาติแทน

จุดมุ่งหมายของการกำหนดให้มีวันแรงงานแห่งชาติขึ้นก็เพื่อเป็นวันเตือนใจประชาชนให้ตระหนักถึงความสำคัญของผู้ใช้แรงงานที่ได้ทำประโยชน์แก่เศรษฐกิจของประเทศ และการเฉลิมฉลองวันแรงงานแห่งชาติ มักจะไม่แสดงออกทางการเมือง เว้นแต่ในประเทศที่มีการปกครองระบบคอมมิวนิสต์บางประเทศ

สำหรับ ประเทศไทย จัดงานวันแรงงานแห่งชาติครั้งแรกในปี พ.ศ. 2490 และ สำนักนายกรัฐมนตรี ได้มีประกาศลงวันที่ 30 เม.ย. พ.ศ. 2499 ให้ ลูกจ้างมีสิทธิหยุดงานประจำปี ในวันแรงงานแห่งชาติได้จนถึงปัจจุบัน.

แหล่งข่าว : เดลินิวส์